iForgot

0

Als ik om 08.00 uur de buitendeur achter me dichttrek sta ik precies op tijd op perron 1 van Utrecht Overvecht om de trein van 8.14 naar Hilversum te pakken, waar ik dan om 8.40 uur de iMac aanzet en acht uur lang teksten redigeer en corrigeer, afgewisseld met eindredactiewerk voor een boekenrubriek. Als ik om 08.04 vertrek en het verkeerslicht tegenheb zie ik de trein voor mijn neus wegrijden en moet ik tot 8.44 wachten en kan ik pas om 17.40 uur naar huis, in plaats van om 17.10. Daarom dacht ik op 1 februari ‘laat maar’, toen ik aan het eind van de straat besefte dat mijn iPhone nog naast mijn ontbijtbord lag. Het was heerlijk. 

Ik heb hem geen moment gemist. Dat ligt voor een deel aan mijn werk dat voor een kwart bestaat uit IMDb en Wikipedia bezoeken en de gevonden gegevens te dubbelchecken bij de auteurs, de data-afdeling of de persdiensten en misschien was één informatiebron minder wel lekker. Geen afleiding. Geen neiging elk half uur mijn Twittertijdlijn na te lezen of te kijken of de nieuwe random tegenstander een bedreiging van mijn Wordfeudrating is. Wel wat langer bij de droppot hangen en ouwehoeren met de collega’s. Vaker koffie en thee halen. En om 16.50 ontdekken dat je werk voor die dag af is. In de trein naar huis van 17.19 uur veertig bladzijden lezen van het boek dat ik altijd bij me heb.

Het zal je niet verbazen dat ik eenmaal thuis mijn schade weer inhaalde, maar het was een geruststellend idee dat de wereld niet instortte zonder iPhone bij de hand, geen paniek, geen irritatie. Het was gewoon wel effe lekker.

@Nouwja

 

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.