Tot in de eeuwigheid

0

Volgende week schrijf ik op deze plek mijn laatste webcolumn, maar wat op het web staat, staat daar voor eeuwig. Dat is wat ze zeggen, dat het internet nooit iets vergeet en dat je daarom twee keer moet nadenken voor je iets online zet. In de praktijk valt het nogal tegen. In 1997 verscheen In Babylon van Marcel Möring. Hij had iets gedaan wat nooit eerder iemand deed: op de bronnenpagina achter in het boek zette hij acht links. Dat was me wat. Een romanschrijver die handig was met computers. Tja, hij had natuurlijk een Mac…

Van die acht links zijn er vier ongeldig en de andere vier hebben een redirect gekregen. Ik vind het eigenlijk nog veel, vier werkende links na 21 jaar. Ik denk dat veel pagina’s, of complete sites, waaraan ik heb gelinkt in de afgelopen tien jaar verdwenen zijn. Ik kan het hier voor jullie niet heel inzichtelijk maken, omdat een paar jaar geleden alle columns naar een WordPress-server zijn gemigreerd, maar in de eerste column is het al raak. Een 404-error en een ‘dit account is beëindigd’-melding.

Het internet onthoudt niet alles. Het internet heeft alzheimer. Het meeste raakt vergeten, de rest duikt na heel lang nadenken op, of toont zich spontaan, op een onverwachte plek. En het zijn zelden de leukste dingen die weer tevoorschijn komen.

Ik hou wel op met hier wekelijks een nieuwe column schrijven, ik ga de 531 (denk ik) columns nog eens nalopen en ontdoen van dode en/of voorzien van nieuwe links, daarvoor heb ik genoeg OCD. Ik geloof in de eeuwigheid van het woord.

@Nouwja

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.